نام ترانه: موعود
خواننده: عبدالحلیم حافظ
شماره ترجمه: ۳۸۰

—[دانلود ترانه]—

موعود
وعده داده شده

موعود موعود موعود معایا بالعذاب موعود یا قلبی
به من وعده داده شده بودی، پیش از این با من ظالم بودی

موعود ودایما بالجراح موعود یا قلبی
وعده داده شده بودی و همیشه آسیب دیده بودی ای قلب من

ولا بتهدا ولا بترتاح یا قلبی وعمرک ما شفت معایا فرح
آه ای قلب من، دردها و رنجها هرگز بهبودی نمی یابد، و هرگز در عمرت با من شادی را نخواهی دید

کل مرة ترجع المشوار بجرح والنهارده جی تقول انس الآهات
هر بار از سفر آسیب دیده باز می گردی و هرگز با من بودن را تجربه نکردی و آمدی که بگویی گذشته را فراموش کن

جی تقوللی یللا بینا الحب فات
آمدی که بگویی بگذار برویم، عشق تو به پایان رسیده است

ومیل وحدف مندیله کاتب على طرفه أجیله
متوقف شد، دستمالش را انداخت و کنارش برای من نوشت که به سویش بروم

وأمانة یا دنیا أمانة تاخدینا للفرحة أمانة
به ما قول بده ای دنیا، شادی را به ما وعده بده

وتخلی الحزن بعید عنا وتقول للحب استنانا استنى
و بگذار تا ناراحتی از ما دور شود و به عشق بگو که منتظر ما بماند

تانی تانی تانی ح نروح للحب تانی
دوباره، دوباره، دوباره، به سوی عشق باز می گردیم

والنار والعذاب من تانی
و باز هم آتش و آزار

وتانی تانی تانی
دوباره و دوباره و دوباره

ح نروح للحیرة تانی تانی
باز هم برای شگفتی

و نضیع ونجری ورا الأمانی
و گم شدن، و رفتن به دنبال رویاهایمان

ویغیب القمر ونعیش السهر وآهات الألم فى لیالی الندم
و ماه می رود و بی خوابی را می پذیرد و با دردهای ما در شبهای پشیمانی می سوزد

یا لیل یا حضن السهارى یاللی شفت فی عنیه الدموع
شب پذیرفتن بیداری و بی خوابی، تو تنها کسی هستی که اشک را در چشمان من دیدی

وأنا دایما راجع وحید
و من همیشه تنها بازگشتم

یالیل یاحضن السهارى خلی فجر الحب یطلع بدری
شب پذیرفتن بیداری و بی خوابی، بگذار تا صبح عشق طلوع کند

یملا مشوارنا الجدید
و سفر جدیدمان را سرشار کن

وأمانة یا دنیا أمانة تاخذینا للفرحة أمانة
به ما قول بده ای دنیا، شادی را به ما وعده بده

وتخلی الحزن بعید عنا وتقوللی للحب استنانا
و بگذار تا ناراحتی از ما دور شود و به عشق بگو که منتظر ما بماند

وابتدا المشوار وآه یا خوفی من آخر المشوار آه یا خوفی
و سفر آغاز شد، آه از ترس من از آخر سفر

جنة ولا نار آه یا عینی رایح وأنا محتار آه یا خوفی
بهشت یا جهنم ای چشم من؟ می روم اما نمی دانم پیشمان یا ترسیده

واتقابلنا والحیاة قدام عنینا حلوة
و با هم دیدار کردیم و زندگی در برابر چشمانمان زیبا شد

واتقابلنا والکلام فوق الشفایف غنوة
و ما دیدار کردیم و واژه هایی که از لبان تو می آمد چون ترانه ای بود

کل حاجة فکرت فیها فی لحظة واحدة ردت علیها بنظرة حلوة من عینها
به هر چه که اندیشیدم، تو در ثانیه ای با درخشش چشمانت پاسخ دادی

الأمان فی عنیها حسیت أنی عدیت للأمان
در چشمانش امیدیست که من چون امید خودم در چشمانش احساس می کنم

الحنان خد منی وادفى یاللی محروم من الحنان
هر آن چه از مهربانی که می خواهی بگیر، تویی که از مهر و مجبت محروم بوده ای

والقمر طلع والخوف بعد والهوى دفی واللیل سمع
ماه بالا آمد و ترس دور شد و عشق گرم شد و شب شنید

شوف بقینا فین یا قلبی وهی راحت فین
ما را کجا می بینی؟ ما را کجا می بینی ای قلب من؟ و او به کجا رفت

شوف خدتنا لفین یا قلبی وشوف سابتنا فین
می بینی قلب مرا به کجا می برد و می بینی ما را کجا رها کرد

فی سکة زمان راجعین فی سکة زمان
به مسیر گذشته باز می گردیم

فی نفس المکان ضایعین فی نفس المکان
همان جا گم می شویم، همان جا

بتصحی الطریق خطاوینا وأنین السنین
مسیر احساس ما را بیدار کرد و شکایت سالها

والسما بتبکی علینا والنای الحزین
و آسمان به حال ما و روزهای ناراحتیمان گریست

حتى نجوم لیالینا والقمر غایبین
حتی ستاره ها و ماه شب هایمان هم رفتند